از آنان به دور مىكند و آنچه را شايستهء آنند با برابرى ميانشان بخش مىنمايد ، به خدا سوگند چنين كسى در ميان ما است از هوسها پيروى نكنيد و از راه خدا گمراه نشويد كه بيش از اين از درستى دور گرديد ( 1 ) و پس از آن كه او - درود بر وى - گفت : چون - پيامبر برگزيده - به راه خويش رفت پس از او مسلمانان در كار با يكديگر به كشمكش برخاستند ، به خدا سوگند اين انديشه به دلم نيز راه نيافته و از مغزم هم نمىگذشت كه تازيان اين كار را پس از محمد از خاندان او بگردانند و پس از او آن را از من باز دارند ، هيچ چيز مرا به شگفت نياورد و رنجيده نساخت مگر شتافتن مردم به سوى بوبكر و دويدنشان براى اين كه دست فرمانبرى به او دهند من دست خويش نگاه داشتم و ديدم از كسانى كه پس از او به سرپرستى برخاستند من به نشستن در پايگاه محمد شايسته ترين مردمم ( 2 ) و پس از آن كه على - خدا روى او را گرامى دارد - شبانه بيرون شده فاطمه دختر برانگيختهء خدا - درود و آفرين خدا بر وى و خاندانش - را سوار ستور كرده به انجمنهاى انصار ( ياوران پيامبر ) مىبرد و از آنان يارى مىخواست و ايشان مىگفتند : اى دختر فرستادهء خدا ! كار گذشته و ما به اين مرد دست فرمانبرى داده‌ايم ، اگر عموزاده و شوهر تو بر ابو بكر پيشدستى مىكرد و جلوتر از او به سراغ ما مىآمد ، با كسى ديگر دست نمىداديم و على ع مىگويد : آيا من برانگيختهء خدا ( ص ) را به خاك نسپرده در خانه اش رها كنم و براى كشمكش بر سر فرمانروائى بيرون شوم ؟ و فاطمه گفت : على به جز آنچه سزاوار او بود نكرد و آنان كارى كردند كه بازخواست و شمار آن با خدا است ( 3 )

--> ( 1 ) ن - « الامامة و السياسة » ج 1 ص 12 « شرح ابن ابى الحديد » ج 2 ص 5 ( 2 ) ن - « الامامة و السياسة » ج 1 ص 12 ( 3 ) ن - « الامامة و السياسة » ج 1 ص 12 و « شرح ابن ابى الحديد » ج 1 ص 131 و ج 2 ص 5